Şarabi..

acele geçmişimi aradığım asma omcası dert ki, dertmanşet sevişmelerin eskizi gün sayfamda gönül yordamı tutunduğum sevdandır ufkumun barınağı kimliğimin yazıldığı gülenaz şafakta dökülüyor sesim belki renginde acı fren ve balata kokusu sinmiş kaldırımlara okşadıkça rüzgar geceyi dolanıp dolaşan kızıl saçlarımı iliştiriyorum yüreğimdeki her dileği Cronin'in erguvan ağacına betim benzim uçuk Van Gogh sarısı hiç kimim kimsensizliğimden ölüm yürekte tamamlamaya ramak sürek avını en fazla kendime yalnızım kır duvağında aşkın yaşamak macerasında en çok mutluluğa yabancı yüreğime dokunuyor şahanem ot yatağım üst üste heder fakirhanemde karanlık siyaha dönmüş içimin düş beyazı kader ilikli yakamda şiire kanatıyorum uygunsuz ve yasak zor yangın ülkesinde sevince yetim şefkate muhtaç parmaklarımı masum bir çocuk nasıl bakarsa öyle mazbut vitrininde kaybolmuş şarkısı, ağlamaklı öyleyim işte, öyle kırılmış kırılsanmış ince dallarından göl yeşili gözlerim iki su yaprağı benden başka kimi acıtır kendimsizliğim kim anlar son aldanışın mezarında kayda geçmeyen korsan acımı sen ki, mor salkımlı düşsün unutmaların semahında biteviye ben kadeh kadeh hasret alabildiğine koyu, alabildiğine kan kırmızı . . . ( hare / benden başka kimi acıtır kendimsizliğim / İstanbul- 2007 )