Yüreğimin Yaması

Şimdi bilmem ki daha kaç zaman geçer kaç iklim değişir kaç yağmur yağar gözlerimin dalgasını coşturan kaç med-cezir vururki yüreğimin kıyısına... Ey aşk! her ay ışığında dağladığım ahirimden kalma keskin bir bıçak yarasıdır yaşadıklarım hangi zülfün telini bağlasanda dikiş tutmaz yüreğimin yaması var git yoluna ben ki Feraşinde sevdamın efkârını demleyipte içmişim Artosta yalnızlığımın hüznüne tırmanırken kanayan parmak uçlarıma aldırış etmeden bir uçurum derinliğindeki esrik düşlerime tutunmuşum Ahtamarada tükenen son nefesin feryadından feyz almışım Nemrudun şafağında zehrini merhem edip sürmüşüm göğsümün kavrulan yanına bu yüzden asidir güne bakan yanım isyanımı dindirecek kaç ablukan yıkabilirki gözlerimin barikatını... Bilmez misin yüreğimin coğrafyasına ektiğim gülü alnımda biriken ter ile büyütmüşüm kim olursan hangi suretle hangi boran fırtınayla gelirsen gel Züleyha olsan kâr etmez siper ettim gövdemi bilesin ki sevdamın artığı yok bu coğrafyada işgal edilecek başka bir yürek yok! ..