شمارهٔ ۱۱۳
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
پرده بگشا ز روی چون مه خویش
که بجانم ز بخت گمره خویش
میکشد سرو پیش بالایت
شرمساری ز قد کوته خویش
مینوازم چو چنگ در بر خود
که فراموش میکنم ره خویش
واعظا ما و ناله دف و نی
تو و گفتار ناموجه خویش
شاهی از بندگان تست از او
وامگیر التفات گه گه خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş