شمارهٔ ۱۲۰
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
مهی شد کان رخ زیبا ندیدم
نشانی زان گل رعنا ندیدم
شبی دیدم سر خود پیش پایت
ز شادی پیش زیر پا ندیدم
تو تا ننمودی آن رخ بودم آزاد
ترا دیدم دگر خود را ندیدم
شدم خاموش در وصف دهانت
که از تنگی سخن را جا ندیدم
چه افتادت به عشق این بار شاهی
ترا هرگز چنین رسوا ندیدم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş