شمارهٔ ۵۲
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
خاک من باد از سر کوی تو گر بیرون برد
نیست روی آنکه این سودا ز سر بیرون برد
خلوتی خوش دارم امشب با خیال زلف او
گر نه باد صبح از این خلوت خبر بیرون برد
با خیالش گر شبی در کنج تنهایی روم
آب چشمم باز بردارد ز در بیرون برد
هر زمان از آب چشمم شعله بیش است ای طبیب
شربتی فرما که این سوز از جگر بیرون برد
مجلس خاص است اگر شاهی گرانی می کند
اهل صحبت نیست گو تا درد سر بیرون برد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş