شمارهٔ ۷۸
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
وقت گل خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
عاشقان را تازه داغی بر دل شیدا نهند
نازنین را عشق ورزیدن نزیبد جان من
شیرمردان بلاکش پا در این غوغا نهند
دیده نااهل باشد بر چنان رویی دریغ
آه اگر آیینه پیش چشم نابینا نهند
با چنان لب های میگون پای در میخانه نه
تا ز بیهوشی حریفان سر بجای پا نهند
از ملامت سوخت شاهی کاین ستمگردوستان
هر که را زخمی رسد داغیش بر بالا نهند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş