شمارهٔ ۸۴
ا امیر شاهی سبزواری
0
Altın Yaprak
آن یار خشم رفته که با ما بجنگ بود
دی سنبلش ز تاب می آشفته رنگ بود
ای واعظ ار حدیث تو ننشست در ضمیر
عیبم مکن که گوش بر آواز چنگ بود
عمری چو خاک بر سر کویت شدم مقیم
آخر ز رهگذار تو بادم بچنگ بود
فرهاد را ز میوه شیرین حلاوتی
روزی نشد که لایق دیوانه سنگ بود
تیغ از چه بود بر صف دلها کشیدنت
با لشکر شکسته چه حاجت به جنگ بود
شاهی سیاه نامه شد و رند و عشقباز
بگذاشت نام زهد ریایی که ننگ بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş