غزل شمارهٔ ۱۶۶

ش شاه نعمت‌الله ولی
0 Altın Yaprak
عشق او همدم دیرینه ماست خلوتش در حرم سینه ماست جان ما گرچه که آیینه اوست روی او نیز هم آیینه ماست کنج دل گوشه ویرانه اوست گنج او حاصل گنجینه ماست عشق ورزیدن و میخواری هم عادت کهنه دیرینه ماست صوفی صافی معنی به صفا طالب صورت پشمینه ماست آنچه امروز تویی طالب آن حرفی از درس پریرینه ماست همچو سید بود ایمن ز خمار هر که مست از می دوشینه ماست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.