غزل شمارهٔ ۲۸۲
ش شاه نعمت‌الله ولی
0
Altın Yaprak
مرغ صحرایی به دریا مایل است
مرغ آبی هم به دریا مایل است
ما نه دریاییم و دریا عین ماست
هر که او با ماست با ما مایل است
ترک راهمت به ترکستان کشد
خاطر هندو به مأوا مایل است
نفس خواجه خواجه را آرد به زیر
گرچه روح او به بالا مایل است
گر سنایی سوی غزنی میرود
بوعلی سینا به سینا مایل است
رند اگر می می خورد عیبش مکن
کو به اصل خویش گویا مایل است
نعمت الله عاشقانه روز و شب
با جناب حق تعالی مایل است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş