شمارهٔ ۶۰ - گوهر

وقت آن است که از خانه به بازار شویم خرقه و سبحه فروشیم و به خمار شویم قدحی باده بنوشیم چه هشیار چه مست همچنان از در خمار به گلزار شویم صبحگاهان بنشانیم ز سر رنج خمار به عیادت به سر نرگس بیمار شویم با پری روی پریزاد به گلگشت بهار ناپدید از نظر خلق به یک بار شویم بلبل آشفته و مستانه سراید غزلی مست و آشفته آن باده گلنار شویم واعظ شهر اگر منکر می خوردن ماست ما هم از گفته او بر سر انکار شویم محتسب گر نکند حلم و صفا با رندان با دف و چنگ و نی اش در صف پیکار شویم سودی از گفته ندیدیم مگر تا قدری لب ز گفتار ببندیم و به کردار شویم گوهر بحر عطاییم چو خود نشناسیم گوهر خویش ز بیگانه خریدار شویم ای صبوحی طلب عشق ز بیگانه مکن می توانیم که اندر طلب یار شویم