Aşk Yeşilsiz Bir Bahar

aşk yeşilsiz bir bahardı ne gökte yıldız ne dalda çiçek vardı genişti kanatları turnalarımızın geniş olmasına lakin göğümüz dardı... sen hep uzağın yakınındaydın yakının uzağında ben hep dokunmak için uzanan ellerimizi ayıran görünmez bir duvardı soluğumuz gecenin dar vakitlerinde alıp yüreklerimizi kaf dağına götüren ılık bir rüzgardı kışa keserdi baharımız kırgınlıklarda şebnemler uman yüreklerimizin nasibi kardı bu yasaklı dünyada sevdamıza düşen bahar saksılara sığınmış çiçeklerinki kadardı aşk, yeşilsiz bir bahardı kuşlar ezgisiz ve dallar çiçeksiz kalsa da yüreklerimiz yardı...