شمارهٔ ۲۰۴

ط طغرل احراری
0 Altın Yaprak
تا قضا زد خیمه هستی درین نیلی بساط شهد جام عیش را با زهر غم کرد اختلاط راحتی نبود به کس در محنت آباد جهان جای آسایش نباشد صحن و بام این رباط فرصت فردا ز دیوان ازل نآمد تو را می توانی کن تو کار خویش امروز احتیاط در سلوک عاشقی تمکین بود شرط ادب بارگاه عشق نبود جای هزل و انبساط زال دنیا را که مردان سه طلاقش داده اند غره مکرش مشو بینی به گوش او قراط عاقبت پیچید به پایت رشته دام اجل مسلخ دنیا که از شام و سحر دارد قماط طغرل از جام ازل با قسمت خود راضی ام زهر غم باشد نصیبم از قضا جای قباط

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.