شمارهٔ ۲۶۹

در غم عشق تو آخر ناتوان خواهم شدن عاقبت در خاک چون تیر کمان خواهم شدن عاشقان را خاکساری رتبه آزادگیست زیر پای توسنت چون پرنیان خواهم شدن وامکن بیجا متاع ظلم در دکان دهر نقد سوای تو را من کاروان خواهم شدن آنقدر من در خیال شوقت از خود رفته ام با خدنگ ناز تو سنگ نشان خواهم شدن قالب افسرده ام در راهت آخر خاک شد زیر پایت گر زمینم آسمان خواهم شدن شکر آن دولت که ای ابروکمان از راستی با خدنگ ناز تو سنگ نشان خواهم شدن ذره آسا پیش خورشید رخ زیبای تو زانفعال ناکسی ها بی نشان خواهم شدن گرچه در کویت نمی آیم به سلک عاشقان چون سگان اندر حریمت پاسبان خواهم شدن جای آن دارد که طغرل فضل را باشد رواج یک قلم همچون الف در قلب جان خواهم شدن