شمارهٔ ۲۸۰
ط طغرل احراری
0
Altın Yaprak
شوخی که بگذرد ز دل ما سنان او
باشد خدنگ حادثه تیر کمان او
در صحن باغ غنچه نشکفته ز انفعال
خون می خورد ز حسرت رشک دهان او
وصف حدیث موی میانش چسان کنم
ترسم زیان رسد ز سخن در میان او
ریزد به خاک شربت آب نبات را
وقت سخن حلاوت شهد بیان او
بادا همیشه روز و شب و لحظه و زمان
چون مردمک به خانه چشمم مکان او
از ناز اگرچه لب نکشاید مرا بود
جزء کرشمه نگهش ترجمان او
صط کمال طغرل ما رفت در جهان
از بس که شد به نخل سخن آشیان او
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş