شمارهٔ ۲۸

ندارد میل الفت وضع آزادی پسند ما بود چون سرو عریانی به بر ما را پرند ما صدای محمل راه نفس شد اضطراب دل به غیر از ناله کی خیزد دگر درد از سپند ما لب شیرین چو خسرو سرنوشت خامه ما شد شکر ریزد سراپا همچو نی از بند بند ما محیط یک جهان معنی شدیم امروز در عالم صدای کوس نوبت می زند کوه پهند ما ز بس داریم ما غواصی بحر سخن اکنون گهر از قلزم معنی کشد فکر بلند ما غزال دشت وحشت گشت صید وادی الفت ز تار رشته فکر رسا باشد کمند ما خرام رایض کلک کف ما را چه می پرسی دو عالم را نماید طی به یک جولان سمند ما به قلاب نفس یک عالمی در دام ما باشد رهایی نیست اصلا صید معنی را ز بند ما خوشا طغرل ازین یک مصرع بیدل که می گوید چرا در بند نقش ما نباشد نقشبند ما