Sayfa Yedi

Aşk ben seni sayfalara bıraktım; Affet beni sırat Aşka düşecek bir uçurum yarattım kalbimle Ömrün mahşerini yok ettim / hüzünle İç sızılarını öptüm dün gece Sessiz bir düşman olsam da yabancılığımıza En dost En masum En uzak yaşlarımla kokladım toprağını Issız bir limanın gizlediği yolculuklarıma ekledim o anları Cam kırıklarıyla yırttım sana dair tüm kızgınlıklarımı Adım adım girdim dünleri külden yangınımın orta yerine Tekrardan Tekrardan yandım Yağmur diniyordu Yabancı bir uykudan geriye kalanlardım Affet beni sırat Aşka küsecek bir yankı yarattım kalbimle Ruhuma ulaşan eşsiz her sese kapılarımı kapattım / gerçeğe Çıkmaz sokaklarını yıktım dün gece Yalnızlığına ulaştım Kıyıları döven bir okyanus asiliğiydin Maviliğini yitirmiş Meltem esintilerine uzak En dilsiz En mahkûm En özgür yaşlarımla yalvardım yabancılığına Sürükle bu zamansızlığı en içlerine dercesine Adım adım bıraktım dünleri rüzgârına, savurmadın İzledikçe tekrardan Tekrardan yandım Yağmur diniyordu- Sebep oluşlarındım Affet beni sırat Aşka aşk katacak izleri tüm kalbimle boşluğuna bıraktım Söz çıplaktı Aşk yangın Ruh çırılçıplak Yumdum gözlerimi / öptüm hüzünlerini / gecelerini de özgür bıraktım ...