شمارهٔ ۱۵۵
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
دلم چون نامه از حرفش فراموشی نمیداند
زبانم چون زبان حال خاموشی نمیداند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş