شمارهٔ ۶۳۵
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
عشق نبود جز بلا با صبر بی اندازه ای
با حیات جاودان هر لحظه مرگ تازه ای
بس بود ما را فشار تنگنای روزگار
دفتر ما را نباشد حاجت شیرازه ای
ز استخوانم خیزد آواز شکستی هر نفس
از غمت افتاده در هر کوچه ای آوازه ای
از تواضع شاخ گل را عقده ها از دل گشود
نی فتاد از سرکشی هر دم ببند تازه ای
افگند صبح اجل شاید دلت را در خمار
در پریشانی کشد این گل مگر خمیازه ای
بس که با صحرا دل آواره ام خو کرده است
واعظ از حالم نمی آید به شهر آوازه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş