شمارهٔ ۶۳۵

و واعظ قزوینی
0 Altın Yaprak
عشق نبود جز بلا با صبر بی اندازه ای با حیات جاودان هر لحظه مرگ تازه ای بس بود ما را فشار تنگنای روزگار دفتر ما را نباشد حاجت شیرازه ای ز استخوانم خیزد آواز شکستی هر نفس از غمت افتاده در هر کوچه ای آوازه ای از تواضع شاخ گل را عقده ها از دل گشود نی فتاد از سرکشی هر دم ببند تازه ای افگند صبح اجل شاید دلت را در خمار در پریشانی کشد این گل مگر خمیازه ای بس که با صحرا دل آواره ام خو کرده است واعظ از حالم نمی آید به شهر آوازه ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.