Islaktı Gözlerin

merhametin ıstırabını dokudun desen desen yüreğinde, akıp giden acımasız zamanın derinliğinde. yarınlarda serindir o rengarenk geceler, virane düzeni kovalar zalimce mesafeler. diyorum da... şu zamanı bir durdursan biraz da geri alsan, keyifçe gelip arabesk bir şarkı düşünmeden sallasan ! tekrar açar mı dersin bahçendeki o güller, bir araya gelir mi yaralı gönüller. cemre düşmüş bu akşam geceye, geçmişin yükü teslim olur en derin düşünceye, ben de seninle bilirsin koştum durdum adaletin peşinde acayip yoruldum. ferah tut ne olur şu dev yüreğini biraz sessizce dünyadan göçenin nedeni anlaşılmaz ! iki ucunu bütçenin bir arada tutmak zordur bilirim hem de her gün, her ay derdini anlamazlar dostum " onlariçin bu dünya saray ! yiğittir kalbin, üzülme gizleme yüreğinin sesini bilmezler, bilemezler seni nasır tutmuş ellerin, avucunda erir o yükün ekseni. büyüğü'nün özlüyorsun mezar taşını, küçüğü her nedense almış gitmiş başını solmuş derisi kalem tutan ellerin ömrünün zirvesinde gömülü emellerin. gözünün nuru, bahçelerinin çiçeği gizleyerek yüreğindeki gerçeği yüce duygu adına belki kendi şansına iki ülke arası kanat çırpmış yuvadan kesildi sohbetleriniz . havadan, sudan. diyorum da... göndersem öylesine içimden sana taze açmış yaşın kadar bir demet nilüfer, çiçekleri aldığında, hüzünleri, kederleri yüreğinde, ateşe veriver... kibrit çakıp bir çırpıda kırpmadan gözünü ölümüne yakıver ! ölüm eceldendir derler sana daha çok erken durdurmadan zamanı, pencereni açıver !.. kan ağlıyor yüreğin, bilirim yaraların çok derin, son gördüğümde senin ıslaktı gözlerin !