Alıcı Kuşlar Bölüşsün

yüreğinde gül bulutlar gülüşün sulara düşsün zamanın kanlı yüzünde yalnızlıktan üşümüşsün kalbimi çarpmışsan taşa sokakların ortasında eğilip de almam geri alıcı kuşlar bölüşsün o uçurum orda kalsın yarıya dek yürüdüğüm ağlamaklı gök-yüzümdür yağmurlar yağmadan gitsin dedim adın yağmur olsun yalnızlığın saçına in dedim rüzgar ol ateşim deli yangına dönüşsün sen yoksan bağlansın kalsın gök kuşağı düğüm düğüm deli yürek hoyrat şaki yalnızlığıyla sevişsin devran deli-acı yeli kırgın bakışın gölgeli buruşuk bir kağıt gibi yüzünde tuhaf gülüşün yıldız dökümü mevsimi olur aşkların da demek yalnızlığım kuru ağaç bu acıyı kim bölüşsün bende seni bırakıp git zaman karanlık çökünce unutma yolumu ışıtan yüreğimdeki gülüşsün sevdanın yol ayrımında bıraktığın deli kalbim öylece kalsın ortada külünü rüzgar süpürsün