İntihar Mektupları -3-
A Ali Koç
0
Altın Yaprak
Zaman ölür!!
Direnişlere mahkûmdu zaman
Ölümlere yol alırken ben
Hırpalanmış yalnızlığım
Gitme vaktinin yaklaştığını haber verirken tenime
Acı`yı yalıyorum gecenin soğuk ateşinde
Ve içimi son kez seninle ısıtıyorum
Kusursuz şehvetimle
Özlemin en kör yerinde yakalarken Azrail`i
Tek gecelik bir aşkmışçasına
Her sevişmemizde kanatıyordu bileklerimi
Ve ürpertiyordu yüreğimi!
Kan kaybındayken ruhum
Zamanın sen halinde arzuluyordum ölümü
Ve acının sivri ucuyla yazıyordum seni
Bir şiir`in bitiş düş`ündeyken sahipsiz yürek
Gözlerim kayıyordu bir bedenin ölü yanına
Orospu zamanlar içinde kayboluyordum
Lanet ediyordum ardından akıp giden hayata
Ve intiharın koynundayken sevda
Bir ateş yakıyordum yüreğimin sensiz yerine
Vebalimi yüklerken imansız yarına
Ahmak bir şair edasıyla
Sana son şiirimi yazıyordum...
Silkiniyorum önce
Geceye düşüyor gölgem
Ne kadar çok olmuş oysa aydınlatmayalı odamı
Bir ölüm provasına yatarken insanlar
Hayatı oynuyorum şimdi
Ne güzel!
Güneş`i doğuran ana
Zifir karası gözlerini yumarken her sabah
Hep mil çektim yüreğime, duyulmasın diye serseri çığlıklarım
Cehennem alevleriyle çevriliyken yüreğim
Bir buz dağının soğukluğuna değip ürperiyor bedenim
Hangi ayrılığın ortasına savursam küfürlerimi
Geri dönüyor yetim duygularımda piç kalmış sevgim
Karanlığın soyunmuş tenine dolanan bir avuç zakkum misali
Yüzüme akıyor artık avuçlarımda körelen yaşam
Susuyor dipleri yosunlaşmış gözyaşlarım
Açık kalmış yürek penceresinden vurulan gizimizle
Morarmış bedenimden bensizliğe dokunur hüzün
Azrail`in duvağına uzanan ellerim titremede
Damla damla İbrahim`in değmelerinde salınırken hayat
Süzülüp göğsünden düşüyorum mahremine ölümün
Korkak ve yorgun karanlıklardayken gül/yüzün
Düğümleniyor son nefesimde gülümseyişim
Gidiyorum kalbim cam kırıklarıyla yüklü
Ölümden bozma bir ürperti sızıyor düşlerime
Zamanı soyunuyorum tenimden
Bitiyorum...
Araf`tayım!
Kendi kıyametini yaşıyor ömür
Bir ezan sesi yükseliyor kulaklarımdan
Ayaz vurmuş gölgemden yıldızlara asıyor beni sevdan
Kapanıyor perde ve ölüyor zaman..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş