Kuzey'e Son Mektup

l.bap yüzümüze çarpılarak kapatıldı bütün kitapların sırlı kapağı çok oldu sonun başlangıcını savuşturalı /yalın ayak üstelik aksayarak/ yafta gibi boynumda taşıyorum şimdi topallığımı artık (s) aklanmayacak ya susuyorum sağ elimin yüzük parmağı bir köprü gibi aramızda bu dönemeçte kılıcın keskin tarafı bir uçunda sen, bir ucunda alnımın karanlığı şimdi bakışlarımı topluyorum yazıldığım sağanaklardan bakışlarımdan uçurumları ve nisanı ve insanı iki göğsümle birden emziriyorum figân'ı birinden analığımın sabrı akıyor yine de diğerinden kadınlığımın yası ll.bap artık aşk, hedefini arayan merminin kayıp çekirdeği gibi aranan kırık tetiği tüfeğin, hiçliğin ifadesi bütün tutkularından arınmış çıplak bir kadının "ceset" hali yani ölüsünü umursamayan kefen bezi ya da bozkırın öfkeli dikeni aşk yok hükmünde sanki, sanki ecelin kör ve sağır ebesi ya da faili meçhûl bir cinayet kadar çok bilinmeyenli aramızda mayalanan kargaşanın zamanı kaplayan tehlikeli gölgesi belli ki parmak izlerinden tanınmayan, tutucu ve uğultulu bir susku dilimizin boğumlarını kasıp kavuran, uğursuz bir sunu şimdi aşk, orta sayfayı kana bulayan işgâlci bir dizi haberin ta kendisi geçmişin ve geleceğin ve bütün ben'lerin hoyratça tüketildiği bir hikâyenin bel kemiği lll.bap /dar ağaçlarında boy gösteriyor umut tacirlerinin pazarlıksız düşleri/ lV.bap dilsiz putlara tapınma zamanı şimdi çingene kızı ört içindeki ağıda omzundaki ipek şalı yalan söylüyor baklalar ve fallar hızla yükselirken sur, bütün kartlar şimdi çamur ürkütüyor telvesini kahve fincanı, yetmeyince gömülmeye kusur saymıyorum tütsülü şarabı ve akşamı üstelik hileli çıktı tanrıların avucumuza bıraktığı o dağdağalı zarları şah ve mat, sözlük anlamını yitirdi artık aramızda sadakât V.bap ne kapı tanıyor bak anahtarı ne de kapıyı anahtar sıraya girdi usumuzda yıkılmış avangartlar hediye bıraktık inancımızı giyotinlere bir de kıldan ince boynunu aşkın bu bahar