Salt Ahenk Uğruna

Kocamış gözlerimizde volta atarken art niyet; sağnak bir lânet olur ardımızsıra dökülür yaşamak. bir yarasa dinginliği yoklar ancak rikkate boy veren kanatlarımızı bizce iyi bilinir çünkü; bir yerlerde birileri kürdan zevzekliğiyle kakışlamaktadır ıpıslak cesetlerimizi salt ahenk uğruna o halde dadanmalı engerek karanlıklara! göğsümüzde kartallar oyalayıp, gökyüzünü pençelemeli. mahir cellatlar bakıp bakıp gökyüzüne mızraklaşmış gözlerimizden, kanatlarımızın kinle karıldığını görmeli şairlerin, bitli yakasındaki cinnetle beslenen gözleri şahan bir delişmenlik kışkırtırken muhalefeti şehre kapaklanıp kalmak, kutsamak değil de nedir gökdelenleri? betonerme evlerin göbeğinden sarkan kart caniliği püskürterek en yobaz ağrımızla ve emektâr ayaklarımızla vurmalı kendimizi kartal yuvalarına. çatık kaşlarımızdan derse almalıdır gökyüzü savaşmak içmizde bir buluttur çünkü çocuklar kadar bereket karanlıklar, karartılar dalaşın kanımıza hınç erkeklik uyansın yataklarımızdan kızılcık bir kıyamet olur dağlar ayaklanır denizler kudurur yoksa güneş görürse yerde kalan KAN ey tenimizden gücenen kan cengaverliği kasılarak bileklerimize yürü ki çentiklensin gövdemizde direten has bahçeler ve yeniden ezberlesin çocuklarımız savaşarak ölmeyi