Kandız!...
E Esra Kaya
0
Altın Yaprak
kalem kelamı kırdı
ki kiralık katilin
küfürlü kalbidir katliam
kükürdün kokusu
kesif kan kokuyor
kör kuyularda kaçaklar
koklaşıyor kokuşuyor
ki kırılıyor kitlede kütlesi kaskatı
" kuldur / kimsesizidir / kucakla "
katiyen kabullenemem
külliyen kaybolan
kaypak kaşiflerin
kaygan kaygısızlığı
ki kelleden kemirgen
kara kapmacanın karabasanı
kaçkın kaçıklar kandıkça
kan kurutan kansız
kanlandırır kendini
ki kütür,kütür kesiyor
" kuldur / kördür / kınama "
katiyen kabullenemem
kendi kendini
kandırıyor kavga
kayırıyor küstahça kabahatini
kırılıyor kimliği kimsesizliği
kaç kurşunla koştu kalleşçe
kaçına karşı kışkırttı kendini
ki kurdeşenli kin kusuyor
" kuldu / kusurdur / kendine "
katiyen kabullenemem
karın kardeşi
körpe kuzuydular
kılavuzu karga kuklaların
kokarca komşuları
kapıları kırdı ki kurnazdılar
karakteri kere kere
kişilikte kesişen
kesik kulaklı kırnav kedilere
kaptırdılar
kalan küçülmüşlük
kaynayan kazanda
kömür karası katran
" kindir / kirdir / küllenir "
katiyen kabullenemem
kara kumdur kapan
kula kalmaz kainat
ki kaç kez kaybolduk
kütürdeyerek
kahır kutsal kabusmuş
ki kahkahadan kırılmalıydım
korkuluğun kirişleri kötürüm
kımıldamadan
kalamam
kıyısında köşesinde
kükrerde
kurarım kasırgalar
" kuldur / kaderdir / kaldır "
katiyen kabullenemem
kuşku köze koşan
körün kusurudur
kaygım
kalem küfür kazmamalı
kıskacında
kırışmamalı kitaplar
kirlenmemeli kadın
ki kırılmamalı kanatlar
kır ketenli kundaklarda
kusursuzdur kardelenler
kaybolmamalı kuşak
kopar kızıl kıyamet kalbimde
" kuldur / kurcalama / karışma "
katiyen
katiyen kabullenemem
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş