Bırakın...

Üstü kalsın sevmeye harcadığım zamanların. Omzumda unutulmuş gözyaşları da kuruyacaktır elbet... Yaşamaya verilmiş emekler mi? Say ki denize attım onları... Yine mevsimlerden hüzün. Yine keşkelerim sararıp dökülüyor toprağa Umutlar göç yolunda kanat çırparken, Yine arkalarından bakakalan ben oldum... Hep,birbirine bakıp omuz silkiyor Kalabalıklar dolusu yalnızlıklar... Sürüye mi katılmalı? Yalnızlığı tek başına mı yaşamalı? Yok! ..Sevemedim bu gri dünyayı Ya zaman, Ya mekan, Ya ben yanlışım. Bırakın bir şiirimi kağıttan gemi yapıp da Atlayıp içine kırık kalbimle, Bilinmez de olsa mavilere yol alayım. Buralara ait değilim, Bırakın yakamı da çekip gideyim...