Yaz Yaz Gazeteci Yaz

H Hikmet Metin Çavdar Hikmet Metin Çavdar
0 Altın Yaprak
Korkarsan soru soramazsın. Korkarsan itiraz edemezsin. Birileri konuşur, sen susarsın. Birileri örter, sen görmezden gelirsin. Sonra adına gazetecilik dersin. Yok öyle... Gazetecilik masa başında oturup haber beklemek değil. Biraz cesaret, biraz inat... Bir de "bana ne" dememek. Dik durmaktır gazeteci. Gerekirse tek başına kalmaktır. Herkes susarken "Ne oluyor?" diye sormaktır. Kimin makamı varmış, kimin gücü varmış, kimin sözü geçiyormuş... Bunlara bakıp kalem eğilmez. Eğilirse gazetecilik de orada biter. Gazeteci halkın gözüdür. Kulağıdır. Sesidir. Sokakta duyduğu bir sözü unutmaz. Bir insanın içine attığını da duymaya çalışır. Sonra yazar. Bazen bir haber değildir yazdığın. Birinin hakkıdır. Birinin ekmeğidir. Birinin söyleyemediğidir. Onun için yaz yaz gazeteci, yaz. Korkuyorsan korkunu da yaz. Baskı varsa baskıyı yaz. Kapılar kapanıyorsa onu da yaz. Ama susma. Çünkü sustuğun yerde bir başkası konuşmazsa geriye hiçbir şey kalmaz. Yaz yaz gazeteci yaz... Yaz efendi, yaz. Kimse alkışlamasa da yaz. Kimse yanında durmasa da... Sen yine yaz. Makamına bakmadan yaz. Gücüne bakmadan yaz. Kimden çekiniyorsan onu kendine sor. Sonra kalemi eline al. Çünkü gazetecinin bazen yanında sadece kalemi vardır. O da susarsa... gerçek, kimsesiz kalır. Yaz. Ne biliyorsan yaz. Ne gördüysen yaz. Ve yarın "Ben bunu neden yazmadım?" deme. Yaz gazeteci. Korkma. Susma. Yaz.

Sakarya ·

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.