Bizim Oğlan

Yılmaz Odabaşı'na Siste kalabalıklarla atıldın hayata Bir talan iklimine düştü şarkın Feride'ye aşık oldun günün birinde Şeho'yla tütün sardın geceleri Kendin gibi yurtsuzdu şiirlerin Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölümle yüzleştin Aynı göğün ezgisinde Abdülselam aksızdı Ve kitapsız, kendini bilmez biri olan Her ömrü kendi gençliğinden vurdun Çocuklar ve adresler sormazdı kül aşklarını Hüznüne selam durup bir şafak vakti Bütün kanamalar umuttan deyip Batman Garı'ndan aldın cehennem biletini Düş ve yaşanın koynunda Hayat gül kokulu bir sağanaktı yine Günlerin çarmıhında Aşk bize küstü usta Çalınmış bir mahşer için ahvali söylerken Şafak Keya' da çıplaktı Ne konuştun sessizlik oldu Ne de gittin ayrılık Şavkı sularda bir dolunayken ey hayat Aşkı tek kişilik yaşadın Buğulu atlasında kuşlar uzaktı sonra Beyaz şarkıları almadın hayat bilgisi notlarına Sakladın yamalarını kalbinin Kendine sarıldın