شمارهٔ ۵۵

به دور گل نگران جمال او می باش به سان بلبل عاشق ترانه گو می باش به دل ربوده آن خال عنبرین می شو به جان فتاده آن زلف مشک بو می باش کنون که موسم عشرت رسد به فصل بهار به عزم طوف گلستان و طرف جو می باش جهان و هر چه در او هست نه برای جهان تو عیش می کن و فارغ ز گفت و گو می باش بیار باده و چون ما شدیم گو عالم گهی پیاله همی شو گهی سبو می باش تو راه و رسم قلندر ندانی ای صوفی برو ملازم دلق هزارتو می باش گواه حال من ای مدعی خدای بس است تو را که گفت که در بند جست و جو می باش جنید اگر چه نظر باز و عاشق است ولی چو هست بنده او هر چه هست گو می باش