شمارهٔ ۴۴۸

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
تپیدن ها در دل می زند دلدار می آید ز خود رفتم سر راهی بگیرم یار می آید خرامت باز آیین بدن گلشن گشته است امشب که بوی یوسف از پیراهن گلزار می آید به کام غیر چون می بینمت از دور می نالم چو آن بلبل که با گل بر سر بازار می آید توان با وسعت مشرب ملایم ساخت سرکش را چو راه سیل بر صحرا فتد هموار می آید ز جوش غم فرو بارید اشک از دیده ام جویا چو سیلابی که بدمستانه از کهسار می آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.