شمارهٔ ۹۰

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
چه چاره است دل سر زدیده بر زده را خدا علاج کند این جنون به سر زده را مخور فریب رعونت که از پشیمانی بسی زنند به سر دست بر کمر زده را مرا جدا ز تو هر شاخ گل به چشم تمیز مشابه آمده شریان نیشتر زده را مدام پنجه خورشید گرم زرپاشی است چه فیضها که بود باده سحر زده را به سرزنش متقاعد نمی شود دشمن که پیچ و تاب بود بیش مار سرزده را خدا نصیب دل دردمند جویا کرد خدنگ آن مژه تکیه بر جگر زده را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.