Acılarımın Bir Adı Yok Paramparça

1 acılarımın bir adı yok tanımı sabahlarımın zamansa seninle adlandırır gülüşünü sözcüklerimin seninle tanımlandım şırıl şırıl akar su tadında pul pul balıklar batıp çıktı gözlerimde şeytan minareleri kovaladım çocuklarla bir olup renklerin kıskandığı 2 seni ışıklarla aramaktan yoruldum bezgin bir akşama yatkınlıktır aşk sevişmelerin tarif edemediği çırılçıplak bir utanmaz son ümit 3 yalnızlık karının altında alazlanan son kışkırtılmışlığı çağla ağacımızın 4 ve yine ayaklarım üşürdü belki annemi özlerdim kırmızı çizmelerinle okula gelmezdin günlerden hep pazar olurdu kar taneleri şakacı mı şakacı sıkılırdım seni arzulardım kimbilir hangi poyraz ayva tüylerini okşardı poyrazı kıskanırdım gözyaşlarımı kendimden saklardım kar taneleri ağlamazdı karşılaşmazdık kar sessizliği hıçkırıklara boğulurdu zamansızlaşırdık zamansızlaşırdık 5 ala bir yer her yöne meyilli 6 hiçbir şeyi görmez oldu kadınlığının gözü göğü heder ederken çocukluğu düşünerek sevişmek yaprakları ayağa düşmüşse ilkbaharın uslanmam sonsuzluğunu görmekten gözlerinin gülüşsüz de olsa sara sarpa 7 ağaçlar tanımaz beni tutmazsak aynı dalı ikimiz 8 sen değil tuttuğum hiçbir şey dokunamasak da güzel değil mi gökyüzü 9 yağmurdur belki en güzel sevgili ıslatır dudaklarımızı 10 ne Ferhat ne dağ ne mecnun ne çöl zamana sığmaz hiçbir aşk her sevgili