Beni Alırdın

beni alırdın mevsimler nedense hep sonbahar ama kışa yakın zamanlar alırdın gökyüzü gri ve açık kırmızı kederiyle beslerdi gözlerimi çiçek sular gibi öperdin dudaklarımı beni alırdın aldığın bu ben miydim ki yoksa adımlarım mı başkaldırırdı benliğime bilmem yüreğimde kar telaşı eldiven gibi kaplardı her yanımı sıcaklığın yalnızlığıma sen değil ama öpüşlerindi böyle sıcacık bir eldiven beni alırdın akşama doğru hep nedense akşamları seni böyle özlemem bundan demek alırdın göz çukurlarımda nefesinin sarhoşluğu ayaklarım üşürdü çişim gelirdi ama dedim ya senindim sadece seninle olduğum zamanlar evimizin yolları ne sıkıcı gelirdi hayat ne boş bir sen bir de içimi yıkan bu ihtiraslı öpücükler dağdağa telaşa çalan bir acı saatler sana ulaşmak için ilerlerdi akreple yelkovandı en güzel dostlarım yüreciğim tavşan uykusu sen kekliğin havalanması kadar sanatlı sarılırdın ruhuma kaynağımı alırdın ellerimden sanki iç dengemin kaynağını alır katardın ona kendini dedim ya beni alırdın