E Bacakların Herbişeyin

pazartesiler olurdu burnumuzdan solurduk tüylerimiz diken diken senin ayva tüylerinde kendini ele verme korkusu kollarından alıp götürmek isterdim ben kollarını isterdim kendimi kollarına isterdim sıcak beynime işlerdi vaz geçmezdim saçlarını isterdim perçemini önüne eğerdin beni deli ederdin ortalık sütliman olurdu ölüm başucu kitabımız olurdu hippileşirdik vahşileşirdik sevişmezdik öpüşmezdik ilkelleşirdik sen bir koridorun bir ucu ben öteki bir türlü birleşemezdik yerleşik yalnızlığımızla birbirimize bakmaya korkar olurduk nefesin gülüşümden sekerdi filmler izlerdik ikileşirdik birleşemezdik filmler izlerdik keşkelerimizden hiç bahsetmezdik ben çok cahildim el gün bilmezdim iki kelimeyi bir araya getiremezdim sen söz ustalığıyla laf ebeliğini birbirine karıştırırdın sözüm ona ikimizde yazardık sevişmediklerimizi yazardık elimizden kaçanları yazardık sensiz ölüm şenliksizdi kaçırılmış fırsatlarımız olurdu yerde miyiz gökte miyiz bilemezdik güya romantiktik klasikler okur beceriksizliğimizi becerirdik çok güzelleşirdin parmaklarımın ucunda selleşirdin kalem olurdun yazılaşırdın kaşların gözlerin bir içim su dudakların bacakların bilimum herbişeyin sana imlasız şiirler yazardım dinlenirdim duygularım şiiri öldürürdü tatil gelsin istemezdik aşkla tatilleşirdik serçeleri izlerdik ağaçlarda işsizleşirdik Afrikalaşırdık yoksullaşırdık yanardık aylak bir resmîliğimiz olurdu sen hiçleştirirdin beni kendinde bense hep senindim sonsuza dek senindim habersizdik