Mevsimler Çıldırdı

göğermiş soğan gibi gelir konarsın gönül soframa yeşil bir çocuk olur bu bahçe bu çağrışlar umudun karasabanına sürmektir kendini o aşk işte övünmek gibi olsa da altında ezilmedim hiç girdiğim şu yükün bir tek seni sevmek yürütmekte olduğum hayatımın asli görevi yükümlülüğümdü ayrılık iyi düşün unutsan da unutmadığımı ölümü kışın sürgün verdi ennihayet ateşim bu ne ateşi olmalı evrenin karmaşık hal sorusu bu olmalı mevsimler çıldırdı mevsimler köşe kapmaca yer yerinde değil iklimler göç etti ilk defa kuşlar şaşkın evsiz iklimler içimizdeymiş meğer ayaklarımız bizimse yeryüzü anlamlı ne için adımladığımızla dolu anlamlı kimbilir bu kaçıncı dünya hangi bilmediğim rüya yaaa hangi baharın ihaneti eylül kadar aldatmaya yatkın hazı ve nazır kuşları kaç defa diyecem iklimler nerde senin iklimlerin yağmur nasıl senin karasızlığın