Temmuz Korkusunun Sıcak Boşluğunda

bence en samimi şarkısıyım gözlerinin yandan görünüşün bebek gibi yağmur uykularına düşkün aksi böceğim yolumuz şaş yolculuğumuz patika mütevaziliğiyle meşhur sen beni değil ama yoksul geceme hazırlanan kentin narenciye kokulu çehresini bıraktın ve hem de temmuz korkumu üstümden atamadan param yoktu ara sokakların acılarımı saklamasına acıkmıştım gün son çocuk çığlıklarını da yitirme tasasını çekerken seni seninle konuşmak çok değerliydi hadi ne olur tattır bana bu duyguyu özlem adlım yarım kalmasın arkana almayı tercih ettiğin nisan güneşi yağmurlu pencere tattır aşıklığını sımsıkı korumayı seni bir çocuk gibi sevme uğraşımı kendimi çok iyi tanıyorum alev kaçığı saçlarını sevişimi baş tacı ettim belediye otobüslerinde seni düşleyişlerimi şiirlerime uygarca eve dönmelerimde her saç telinde ayrı bir mutluk anlayışı adresi ekim yağmurlu ama başka bir mevsim değil değil işte ekim nedense bütün nedenlerden uzak uzaklaraysa nedenli bir varoluş felsefeli gülüm ve nedense bütün varoluşlardan uzak yok oluşlara yakın düşünceler de tembelleşirdi ortasına doğru temmuzun milyonlarca sıratım olduğunu fark ederdim seninle öğrenerek alev kaçığı alaşımların her türünü düşmemek için gayyasına kapanan gözlerinin ah canım karşılıksız aşkım alaşımlar tortusuyum gariplikler kumpanyasının acil pijamalı akşamlık hüzünselliği pufffff bu ne şiddet ve de ne celallll hem de daha haziran sonu bu ne ahhhh bu temmuz korkusu temmuz korkusunun sıcak acılı boşluğu...