Yazgımız mı ki Unutulmak

yazgımız mı ki unutulmak kargaşa ve bunalımın ardından arabesk bir şölenle dağı dağa kavuşturduk ama biz hep yalnızlık kışlasının erleriydik tayınsız usulünü bilmedik aldatmanın huyunu bildik akşam kuşlarının sevindik buna akşam kuşları içimizde çığrış çığrış hala hayatın en büyük ikramiyesi yüreğimizle dolaştık kentin kaldırımlarını gölge düşürmeden hiçbir zaman sevdanın sosyalizan sadeliğine isyan bildirileri gibi diri onurlu ayakta asker mektuplarında iki satır hatırıydık yar sitemlerinin uzak dağ yollarına sürgün toz ettik gönlümüzün yıkımını nanemolla düşlerimizde nerde güzel orda biz sevda yakışmaz ölümün rengi hayata pervane gülüşlerimize