Ömrü daralmış bir hayatın Akıl ve kalp arasındaki med-cezirindeyim Anlam yüküne vurmak istiyorum yaşanılanları Her bir seste mutlaka bir anlam sinmeli kulaklarıma…
Bu şiir seni anlatır anne ! Kimsesizliklerimde beni kimselerle eyleyen, Kimsem olduğunu fısıldayan yanıbaşımda kulağıma sensin. Umutsuz vakitlerimde…
Umutsuz bekleyişler burada nihayete eriyor Yüreğim itiraf etti hainliğini benliğime Sevilmesi sevaplarıma günah olan Eyy! Yolun yarısında bıraktığın gibi ellerimi…
Umudumu arıyorum geçen her trende Bu gidiş nereye? Bu yolculuk hangi iklime? Bu veda ediş hangi sevgiliye?…
`...Sen en çok yağmurlarla gelirsin yüreğime Ve en çok yağmurlardan düşersin gözlerime...´ Hangi yağmur damlasına sormalı seni ?…
Susturun ölçüsüz çığlıkları Susturun feryad eden gözyaşları Kanayan yüreklerin ah'larını susturun Bu hayatın zorba sesini susturun…
Yalınayak ardındayım Talisma ! Düş/üp düş/üp sensizliğine Bir kıyam kadar sağlamım...…
Zamansız bir dokunulmazlığın girdabında Kanayan kelimelerimin celladısın yâr !... İntiharlar hâkimdir yitik duygularıma Sebepsiz çığlıkların apansız yükselişlerinde.…