Sana Yağmurları Ağladım

`...Sen en çok yağmurlarla gelirsin yüreğime Ve en çok yağmurlardan düşersin gözlerime...´ Hangi yağmur damlasına sormalı seni ? Yere vuran hangi yağmur sesinden dinlemeli ? Rüzgârına mı kapılıp savrulmalı geceye, Eylüle rastgelişine mi vermeli sen´li bir anlam ... Yağmurdan sonraki nemli çehreme bakma sakın! Adı yağmur, gizindeki körpe bir sevda. Gecelere yakıştırdım ben hep yağmuru; Gecelere ve perde arkasındaki buğulu gözlerime.. Sana ki, gece dolusu düş yağdırdım, Yüreğine ki, esrarını çözemediğim aşk düğümleri gönderdim, Yoluna ki, sağanak bir yağmur altı geceleri seçtim yürümek için... Yani yâr; Ben hep gecenin örttüğü yollarda Ben hep yağmura inat Ben hep düşlerimi alıp elime Sanrılarımdaki Sana yürüdüm... Yanılgılarımı hesaba katmadım Düş kırıklarımı düştüm düşümden Üşüdüm... Sensizliği üşüdüm iliklerime kadar... Yollara vurduğum duygularımı sürdüm şehrine Kayıp bir kentte aradılar seni, ki aradım yâr... Kalemimde bir yağmur sesi var İşittin mi puslu bir gecede usulca ? Hem duy diye avaz avaz sustum, Hem gör diye ulu orta gizledim. Yani yâr; Duymalısın gecenin efsunuyla Gönlüne iliştirdiğim `sen´li sessizliğimi. Görmelisin yağmurun ağladığı Bu şehre kaybolmuş `ben´i. Sana hep gözyaşlarımla son vuruşlarımı yaptım. Bu kez ağlamıyorum bir yağmur altı g/özüme Yağmurları sundum çünkü yüreğine Hadi çık dışarı, ıslan benimle !...