Sustum Talisma, Konuş/ma Benimle!

Yalınayak ardındayım Talisma ! Düş/üp düş/üp sensizliğine Bir kıyam kadar sağlamım... Adımlarımın emrindeyim... Gittiğim yol, sana çıkıyor. Seni yaşaya yaşaya Beni öle öle yürüyorum... Zamandan korkmuyorum Talisma ! Zamanı sana sürüklüyorum... Bir sevda misali, Bir gözyaşı tozuyla, Yüreğimi ateşimi öldürdüğüm yerde bırakarak Ardından geliyorum Talisma ! Belki acı katıyorsun hayatıma, Her ânım bir teselliî muradında.. Lâkin yüreğim yine "sen" diyor.. Kabullensem de gidişini, gitme Talisma ! Sen'siz; Ne bu şarkılar çalıyor Ne bu şiirler okunuyor... Sesim seni duyurmaktan yoruldu Talisma ! Şarkılar da yorgun şimdi... Sesler susuyor hunharca ! Bu sessizlik bana çok fazla! Elini eteğini çekme yüreğimden Sonra tükenir sözcüklerim lügatimde... Yokluğunda sust(urd)um şiirleri, şarkıları Talisma ! Sensiz başladığım her yeni günde başkaldırdım; Devrik kurulmuş cümlelerime Kâfiyesiz mısralarıma Hecelerinden 'sen' düşen kelimelerime... Bil ki gelişin bahar Ve gidişin son(bahar) olacak şiirlerime.. Dönmeyeceğini bile bile, Her gece ve tan yeri kızıllığında Sessizce ve hislice, Gözyaşı ve yitirilmiş tebessüm ile Elimde ellerinin hayali, Gözlerimde gözlerinin yansıması, Konuşuyorum sustur(ma) beni. Sustum Talisma , Konuş/ma benimle !...