Sus Çocuk

M Meltem Büşra
0 Altın Yaprak
Susturun ölçüsüz çığlıkları Susturun feryad eden gözyaşları Kanayan yüreklerin ah'larını susturun Bu hayatın zorba sesini susturun Nice acıyı duydu kulaklarım Geçen her zamanın isyanını Ağlayan her çocuğun narasını Zulmün envai bestelerini Bu sebepsiz hengâmeyi susturun Çok duydum hayatın pas tutmuş selenlerini Çok da haykırdım ona buna misillemelerimi Şimdi ne konuşmak istiyor yüreğim Ne de konuşulanları duymak Dedim ya; bu hayatı sus/tur/un Mecalim yok vaveylâ atmaya Bir enkazın altındaki son can olsam Diyemem "Sesimi duyan var mı?" diye Sessizliği(mi) duyan var mı? Sen ağlama küçük çocuk Et ki gözyaşlarını lâl Duymasın sancını zulüm Uğramasın sevdana hüzün Ben anlatmaktan bitap düştüm Kim bilir sen nereye düştün çocuk! N'olur sus sen de hayata Bu cefanın ortasında duymazlar seni Bırak sesin, soluğun ve sözlerin Sana kalsın kayıtsızca Yarın birlikte savuralım zalimin üstüne El ele verip birlikte susalım Ve ardından susturalım muzafferce

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.