Kıyı

Bir tebessüm olarak yüzüne konan güzellik Rengini yine senden alıyor Çiçeklerin yüzü Güzel şeylere işaret olsun diye Gülümseyişlerle dolarken Gözgöze geliyoruz Belli ki karıncalar hayata çıkıyor Belli ki kurumamış ırmakları toprağımızın Şimdi nefes al yeniden Bu suyun buharını içine çek tâ içine Haritası büyümeden acıların Hoyrat bir el Bir daha dokunmasın diye dallarımıza Bana bereketli yemişlerini sun Savlam surları ol şehrimin Korkularım geride kalsın Güvenli basalım toprağımıza Sırları sana çevrilsin kalbimin Yeniden Ceylan resimleri çizeyim duvarlarına Son gecemiz olsun bu karanlık Güneşi görüp güne erelim Bak işte gölgemiz vuruyor sulara Albümlerdeki bizim resmimiz Fırtına dindi sandalımıza binelim Benim sorularını var hazır çıkabiliriz hayata Ya senin cevapların Söyle hangi dilde anlatılsın senin efsanen.