شمارهٔ ۳۹۷
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
چو خیال گشتی ای تن خبری ده از میانش
چو غبار گشتی ای سر بنشین بر آستانش
چو در آتشی تو ای جان ز لبش حکایتی گو
چو عدم گشتی ای دل صفتی کن از دهانش
منم و کمینه جانی که ز غم به لب رسانم
چو رسیدن است باری به لب شکر فشانش
اگرم خیال قدش گذرد به پیش دیده
دل ریش من نشاند چو الف میان جانش
اگر اوست شمع مجلس به چراغ نیست حاجت
چو تو با قمر نشینی به فراغ دل نشانش
غم خویش عرضه کردم بگریست شمع بر من
چو حدیث من نیوشد ببرم سر زبانش
چو وفا و عهد و یاری بب رد به خاک ناصر
گل دوستی بروید ز غبار استخوانش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş