شمارهٔ ۴۲۲
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
شنیده ایم که عشاق مستقیم احوال
به درد هجر بمردند بر امید وصال
کسی به دور فرومایه دل چرا بندد
که دم به دم متغیر شود ز حال به حال
شب دراز دو چشمم خیال خواب ندید
که ره نبود در آن گوشه خواب را ز خیال
چو شمع تا به سحر سوختم بدان امید
که صبح وصل برآید ز مطلع اقبال
کنون که نوبت وصل است یار می گوید
که خیر باد سفر می کنم زهی اشکال
سمند عزم روان کرد و ما ز غایت جهل
هم از عقیله خود مانده پای بند عقال
گدای وار درآمد به کوی او ناصر
به گوش هوش شنید ندا که خذو تعال
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş