شمارهٔ ۴۴۱
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
من گرد مستان بارها چون جام می گردیده ام
جز لعل دلبر حاصلی بی حاصلم گر دیده ام
سودای چشم خویش را حالی ز سر بیرون کنم
از عکس نور روی تو خالی شود گردیده ام
جانم نگنجد در جهان تا تو نپنداری که من
چون گنج در کنج خراب آباد تن گنجیده ام
تا خامه از سودای تو آورد حرفی بر زبان
من نامه وار از تاب غم برخویشتن پیچیده ام
مطرب به راه راست خوش ما را صلایی می دهد
تا قول او بشنیده ام قول کسی نشنیده ام
نالیدن ناصر چو نی باشد ز دست همدمان
از ناله نالی گشته ام هر دم از آن نالیده ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş