شمارهٔ ۵۱۲

لبت در نقطه موهوم چون می در شکر پنهان میانت می شود چون موی در بند کمر پنهان چو خورشید رخت یک ذره پیدا نیست در چشم ضرورت با خیال تو همی بازم نظر پنهان ز دردت بی خبر گشتم خبر چون گویم از دردت اگر من بی خبر مانم کجا ماند خبر پنهان بر آن عزمم که در پایت بیفشانم زر از چهره سخن در روی می گویم نخواهم داشت زر پنهان پیاده می روم چون سرو ز آب دیده پا در گل برهنه مانده ام چون تیغ کی ماند گهر پنهان به صورت غایبی از تن به معنی حاضری در جان چه نقصان عشق بازی را اگر گردد صور پنهان به عیب عاشقی ناصر اگر رد خلایق شد به پیش مقبلان نبود قبول این هنر پنهان