شمارهٔ ۵۶۸
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
من کی ام سرگشته ای بیچاره ای
دردمندی خسته ای آواره ای
دل ز من بربود و پنهان کرد رو
شوخ چشمی فتنه ای عیاره ای
همچو گل بنشسته بر خار فراق
چون گهر درمانده اندر چاره ای
از ضعیفی چو سها گشتم ولی
در سفر افتاده چون سیاره ای
طالعی دارم که هرگز ننگریست
از سعادت سوی او استاره ای
هست ناصر را غم دل صد هزار
هیچ کس او را نشد غمخواره ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş