شمارهٔ ۵۹۵
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
نیازی می کنم با بی نیازی
که از من جان شیرین وز تو نازی
چه نالم چون رباب از گوشمالت
منم بنده تویی بنده نوازی
ببازم پیش بالای تو جان را
که تا در عشق بازم راست بازی
اگر تو می کشی از ناز ما را
ندارم من به غیر از تو نیازی
دل من جانب دلبر گرفته است
بدان بیگانه نتوان گفت رازی
بیا ای آیت رحمت که ناصر
همی خواند تو را در هر نمازی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş