شمارهٔ ۶۲۷

تا چند در ابرو گره هر سو نگاهی می کنی هر لحظه تا کی عقده را پیوند ماهی می کنی از غمزه تیرم می زنی وز طره می بندی کمر از ترک و هندو هر زمان عرض سپاهی می کنی هر دم خیالی می شوی وز دل به چشمم می روی سیلاب خون را در دلم از دیده راهی می کنی گه از زنخدان می کشی خطی ز مشک غالیه بر قصد خون بیدلان هر لحظه چاهی می کنی از تیرگی روی خود شرمنده ام ای آینه خود را برابر از چه رو با رو سیاهی می کنی از بس که از دمهای تو بی تاب گردد آن صنم ای عاشق بی عاقبت هرگه که آهی می کنی گر خون ناصر بی گنه ریزان همی خواهد دلت من عذر خواهم می شود گر تو گناهی می کنی