E C E L

her kayıp dua sırdaş olurken karanlığın sesine gece gözünden döküldü rahmet niyetine temmuz acemiliğinde iken Güneş hazirandan miras saçlarını çoktan salmış şimal rüzgarına ki ; hiçbir meramıma nail olmayan müstesna nazarın ; gözlerinin lûtfuydu , ruhumun derin nehirlerine akan seyahati ufkun fecre tebessümüyle uyandı gün daha dün , nüzul inmişti gecenin lacivert yüzüne müptelası olduğu sarhoşluktan uyanmanın büyüsüyle ve cömertti hayat acı şerbetin ikramında son bulmaktı her güzelliğin akıbeti ve idrâkinde olmaktı aslolan iksirin , ecel gibi yittiği , vebalsiz hiçbir duyguma giydiremiyorken ruh halimdeki libası ne lacivert geceler sükûta erdiriyor beni ne de ansızın çekip gidişlerin günahsız öfkesi dindirmiyor içimdeki bu sessiz tufanı iltifat etmiyor ruhuma huzurun semahı k a d e m k a d e m efsunlu bir s u p h a n a l l a h 'da dökülüyor ömrüm sübha ,