Gazel Yüzlü

gazel yüzünden nehirler akan bir gece gözlünün haresindeyim vakti aza indiren bir yolculuktu bu çağrı ve taksimde istiklalde bir keman tadında duyumsamak hayatı İstanbul'u solumak en çok da seni bir kemanın tınısında yüreğinin sesini senin kıyılarından çok uzağım şimdi denizler hep dalgalıydı bilirdim bir yakınına bir uzağına düşürürken beni şimdi kulağıma çalınan hüsnü ezanlar eşlik eder suskunluğunda yüreğimin ezgisine bahtsızlığım dört yapraklı yonca bulamayışımdan mıydı yonca nakışlı bakışlarından sonra iğde kokularıyla tanışıklığıma eş tanışıklığım sabahın nuruna dökülen iğde kokuları ve sen … genzimden gitmeyen efsun tadı kalbimin avuçlarını saldım yollarına garipden beste dualarla… lâkin ; her duamda bin hançer yara her kelamda kırk kılıç darbesi kırılıp dökülürken gönül haneme / ölüm meleklerin elindenmiş / öğrendim